مكان نماز گزار

5 فروردین 92
 مكان‏ ها نیز مانند زمان‏ ها شریف و غیر شریف و سعد و نحس دارد و شایسته است امت اسلامى سپاس خدا گویند و بر پیامبر اكرم (صلى ‏الله علیه‏ و آله) ثنا گویند كه در امر مكان، كار را بر آنان سهل و آسان كرد و سراسر زمین را مسجد قرار داد و نماز گزاردن را در همه جا جایز دانست، ولى در عین حال سفارش فراوانى نسبت به آمد و شد به مسجدها و عدم تخلف از برگزارى نمازهاى واجب در مسجد به ویژه براى همسایگان آن شده است.حتى در برخى روایات آمده است كه همسایه مسجد نمى‏ تواند نماز خود را در غیر مسجد به جاى آورد.

پس شایسته است بنده مراقب، در معناى مسجد و حق ادب و بزرگداشت آن و زشتى تخلف از حضور و عبادت در مسجد بیندیشد. نیز شایسته است تأمل كند كه افزون بر ثواب هایى كه براى حضور و عبادت در مسجد بیان شده، ذات اقدس حق مساجد را خانه خود دانسته و به بندگان اجازه حضور در آنها داده و در این امر، منتى بزرگ بر بندگان نهاده؛ زیرا مسجد خانه خدا است... و چون هر مكانى را بخواهیم مسجد قرار دهیم و منسوب به او سازیم و هر مكانى را ما براى ملاقات و حضور و زیارت او برگزینیم، او پذیراى آن است، معناى این امر آن است كه تعیین مجلس ملاقات و زیارت نیز به ما واگذار كرده و این خود از بزرگترین مكارم است.....


لازم است هنگامى كه آهنگ مسجد و قصد احرام حضور در خانه خدا مى ‏كنى به اندازه تواناییت در شناخت آداب حضور كوشا باشى؛ زیرا هر چه معرفت افزون‏تر باشد عمل با ارزش‏تر است و مراعات ادب، عامل تقرب بنده به خدا مى‏ شود و كسى كه آداب حضور را رعایت كند، این عمل سبب قرب او به خدا مى ‏شود و قرب سبب قبولى اعمال، بلكه همان قبولى و نهایت قبولى و منتهاى آرزوى هر آرزومندى است.


و بجا است كه براى شناخت آداب حضور حضرت حق، آداب حضور سلاطین و حاكمان را میزان قرار دهى. پس هم چنان كه عظمت این حاكمان، با عظمت خدا قابل سنجش نیست، نسبت حق ادب حضور در پیشگاه پروردگار نیز با حق ادب حضور حاكمان، قابل قیاس نیست.

با توجه به این امر است كه مى‏ یابى نه تو و نه هیچ كس دیگر توانایى مراعات حق ادب حضور در محضر پروردگار را ندارد.

پس از این كه این حقیقت را دانستى، نیك بنگر كه رفتارت در حضور پروردگارت چگونه است و تقصیر و قصور خود را همواره در نظر داشته باش، كه همین امر تو را به باب كرم حضرت حق رهنمون شود و توفیق رعایت آداب حضورش را از او بطلب و زبان حالت این آیه شریفه باشد:
« أمن یجیب المضطر اذا دعاه و یكشف السوء؛ آیا كسى هست كه هر گاه مضطر و درمانده‏ اى او را بخواند، پاسخ گوید و گرفتاریش را برطرف سازد» (سوره نمل آیه 62 ).

در این هنگام درهاى پذیرش بر رویت گشوده مى‏ شود و كسى كه نجات بخش هر درمانده ‏اى است دعاى تو را اجابت مى ‏كند.

در كتاب مصباح الشریعه در این باره از حضرت امام صادق (علیه السلام) چنین روایت شده است:

هر گاه به آستانه مسجدى رسیدى پس بدان كه تو آهنگ سلطانى بزرگ كرده‏اى كه بر بساط او جز پاكیزه شدگان، كسى پاى ننهد و براى هم‏ نشینى او جز صدیقان و راست كرداران رخصت داده نشوند. و آنگاه كه بر بساط او قدم نهادى بدان كه اگر اندك غفلتى از تو سر زند در خطرى بزرگ و پرتگاهى سهمگین قرار گرفته‏ اى و بدان كه او مى‏ تواند هر گونه بخواهد، از عدل و فضل خود، با، رفتار كند. پس اگر به تو لطف كرد و با فضل و رحمتش با تو رفتار كرد، طاعت اندك تو را مى‏ پذیرد و در برابر، پاداش بسیارى نصیب تو مى‏ كند و اگر بخواهد با عدلش با تو رفتار كند و آنچه را تو شایسته آن هستى به تو دهد، تو را باز خواهد گردانید و طاعتت را هر اندازه هم كه زیاد باشد رد خواهد كرد و او آنچه را بخواهد مى ‏كند.

پس در پیشگاه او به عجز و تقصیر و فقر خود اعتراف كن؛ زیرا تو آهنگ عبادت و انس با او كرده ‏اى. اسرارت را بر او عرضه كن و بدان كه او پنهان و آشكار همه آفریدگان را مى‏ داند و ذره‏اى بر او پوشیده نیست و در حضور او همچون فقیرترین و ناچیزترین بندگانش باش. قلبت را از هر آنچه تو را از او باز مى ‏دارد و به خود مشغول مى ‏كند و حجاب میان تو و او مى ‏گردد تهى كن؛ زیرا او جز پاكیزه‏ترین و خالص‏ترین دل‏ها را نمى‏ پذیرد و نیك بنگر كه نام تو از كدامین دفتر خارج مى‏ شود.

پس اگر شیرینى مناجات و راز و نیاز با او را چشیدى و از گفتگوى با او احساس لذت كردى و از جام رحمت و كرامت‏ هاى او نوشیدى، این نشانه حسن اقبال او بر و و اجابت دعوتت از سوى او است، و بدان كه براى خدمت او شایسته هستى.

پس داخل مسجد شو كه به تو اذن و امان داده شده و اگر جز این بود پس همچون درمانده ‏اى كه همه درها بر رویش بسته شده و هیچ كارى از او ساخته نیست، بایست و بدان كه هرگاه او بداند كه تو واقعاً به او پناهنده شدى به چشم رأفت و رحمت و عطوفت به تو خواهد نگریست و تو را بر انجام آنچه مورد رضاى او است موفق مى ‏دارد؛ زیرا او كریم و بزرگوار است و بزرگوارى را نسبت به بندگانى كه درمانده‏ و مضطر در پیشگاه او ایستاده و چشم طلب به باب لطف و رضایت او دوخته ‏اند دوست مى ‏دارد؛ زیرا او خود فرموده است: « أمن یجیب المضطر اذا دعاه و یكشف‏ السوء ؛ آیا كسى هست كه هر گاه مضطر و درمانده‏اى او را بخواند، پاسخ گوید و گرفتاریش را برطرف سازد » (سوره نمل آیه 62)



برگرفته از کتاب : آداب باطنى و اسرار معنوى نماز «گزیده ‏اى از كتاب آداب الصلوة امام خمینى و اسرار الصلوة ملكى تبریزى قدس سره ما »

پایگاه مذهبی نماز
سامان سوهانیان




نوع مطلب : آیات و روایات نماز، 
برچسب ها : نماز در مسجد، مکان نماز خواندن، کجا نماز بخوانیم، پایگاه مذهبی نماز، آیات و روایات نماز،