بخشش انگشتر در هنگام رکوع

8 فروردین 92
 حضرت علی حضرت امیر المومنین على علیه السلام به كمیل بن زیاد نخعى درباره خصوصیات و كیفیت نماز مى فرماید:

اى كمیل ، شان و قدر و منزلت در عبادت و اطاعت خدا به این نیست كه نماز بگزارى و روزه بدارى و صدقه بدهى ،بلكه شان و منزلت در این است كه نماز را با قلب پاك بگزارى و سلیم النفس باشى و عملى خدا پسندانه را با خشوع انجام دهى كه سرا پاى وجودت را فرا گیرد. یعنى صرف نماز و روزه نیست بلكه عمل ، نیت پاك مى خواهد.
بنگر در آن چیزى كه در آن و بر آن نماز به نماز ایستاده اى كه اگر غصبى و حرام باشد،نماز قبول نیست و فایده اى ندارد. (1)

آرى نمازگزار نمى تواند اموال مردم را خائنانه تصرف كند و مالك آن شود حتى اگر در نماز از كمترین چیزى استفاده كند كه صاحب آن راضى نباشد، نمازش باطل است ، و باید اعاده شود بنابراین ،نماز آدمى را از تجاوز به مال و ناموس مردم و حقوق آنها بر حذر مى دارد و آدمى را به یك زندگى صحیح و مرضى خداوند بزرگ موفق و پایدار مى گرداند:....


این جملات و سفارشات امیر بیان على علیه السلام به كمیل مى باشد،باید گفته شود كه خطاب آن حضرت نسبت به همه مردم مى باشد،و خود مصداق بارز آن است كه عمل را با نیت پاك و عبادت را با حضور قلب انجام مى داد همانطور كه آیه ولایت در قرآن نامگذارى شده است ،كه درباره انفاق على علیه السلام سخن مى گوید! كه درحال نماز انگشتر خویش را به سائل انفاق كرد.

در مود آیه ولایت و بخشش انگشتری حضرت علی (ع) هنگام نماز و رکوع در تفسیر مجمع البیان و كتب دیگر از عبدالله بن عباس چنین نقل شده كه:

روزى در كنار چاه زمزم نشسته بود و براى مردم از قول پیامبر صلى الله علیه و آله حدیث نقل مى كرد ناگهان مردى كه عمامه اى بر سر داشت و صورت خود را پوشانیده بود نزدیك آمد و هر مرتبه كه ابن عباس از پیغمبر اسلام صلى الله علیه و آله حدیث نقل مى كرد او نیز با جمله ((ثال رسول الله )) حدیث دیگرى از پیامبر صلى الله علیه و آله نقل مى نمود ابن عباس او را قسم داد تا خود را معرفى كند،او صورت خود را گشود و صدا زد اى مردم ! هر كس مرا نمى شناسد بداند من ابوذر غفارى هستم با این گوش هاى خود از رسول خدا صلى الله علیه و آله شنیدم ، و اگر دروغ مى گویم هر دو گوشم كر باد، و با این دو چشم خود این جریان را دیدم و اگر دروغ مى گویم هر دو كور باد،كه پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود:

« على قائد البررة و قاتل الكفرة منصور من نصره مخذول من خذله ؛ على علیه السلام پیشوار نیكان است ،و كشنده كافران هر كس او را یارى كند، خدا یاریش خواهد كرد، و هر كس ‍ دست از یاریش بردارد، خدا دست از یارى او بر خواهد داشت »

سپس ‍ ابوذر غفارى اضافه كرد:
اى مردم روزى از روزها با رسول خدا صلى الله علیه و آله در مسجد نماز مى خواندم ، سائلى وارد مسجد شد و از مردم تقاضاى كمك كرد، ولى كسى چیزى به او نداد او دست خود را به آسمان بلند كرد و گفت : خدایا تو شاهد باش كه من در مسجد رسول تو تقاضاى كمك كردم ولى كسى جواب مساعد به من نداد، در همین حال على علیه السلام كه در حال ركوع بود با انگشت كوچك دست راست خود اشاره كرد سائل نزدیك آمد و انگشتر را از دست آن حضرت بیرون آورد، پیامبر صلى الله علیه و آله كه در حال نماز بود این جریان را مشاهده كرد، هنگامى كه از نماز فارغ شد، سر به سوى آسمان بلند كرد و چنین گفت :

((خدایا برادرم موسى از تو تقاضا كرد كه روح او را وسیع گردانى و كارها را بر او آسان سازى و گره از زبان او بگشائى تا مردم گفتارش را درك كنند، و نیز موسى درخواست كرد هارون را كه برادرش بود و زیر و یاورش قرار دهى و بوسیله او نیرویش را زیاد كنى و در كارهایشان شریك سازى .
خداوندا! من محمد پیامبر و برگزیده توام ، سینه مرا گشاده كن و كارها را بر من آسان ساز،از خاندانم على علیه السلام را وزیر من گردان تا بوسیله او،پشتم قوى و محكم گردد ))

ابوذر غفارى مى گوید: هنوز دعاى پیامبر صلى الله علیه و آله پایان نیافته بود كه جبرئیل نازل شد و به پیامبر صلى الله علیه و آله گفت : بخوان پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: چه بخوانم ، گفت بخوان « انما ولیكم الله و رسوله و اللذین امنوا اللذین یقیمون الصلاة و یوتون الزكاء و هم راكعون » كه این آیه شریفه نازل شد.




پی نوشت:
1) نقل از كتاى تحف العقول

برگرفته از کتاب: نماز راز دوست، نگارش : على رستمى

پایگاه مذهبی نماز
سامان سوهانیان





نوع مطلب : داستان ها و اشعار نماز، 
برچسب ها : داستان های نماز، انفاق در نماز، حضرت علی (ع)، خلوص نیت در نماز، پایگاه مذهبی نماز، آیه ولایت،