سیره عملی امام خمینی(ره) در خاطراتی از نماز ایشان

1 مهر 92
نماز امام خمینی امام راحل(ره)به مصداق‏ العلماءُ ورثةُ الانبیاء در اسوه‏ بودن نیز از انبیاء ارث برده‏ است. وقتی می‏ توان آن‏ حضرت را اسوه قرار داد که بر سیرهء نظری و عملی ایشان‏ وقوف داشته و آنگاه تبعیت‏ کرد.

برای رسیدن به این مقصود، خاطراتی از ایشان را به‏ اختصار می ‏آوریم تا تحلیل‏ مختصری از رفتار آن حضرت را چراغ راه خود قرار دهیم.

خانم فریده مصطفوی

امام همهء مستحبات نماز را انجام می ‏دادند.به نماز اول وقت‏ خیلی مقید بودند و همیشه ما را به نماز اول وقت توصیه‏ می‏ کردند. آقا همیشه در موقع نماز حتما عطر می‏ زدند.

حجت الاسلام و المسلمین مسیح بروجردی

یکبار امام نماز مغرب را خوانده و مشغول تعقیبات و مستحبات پس از نماز بودند که آقایان آیت اللّه خامنه ‏ای، حجت‏ الاسلام و المسلمین هاشمی رفسنجانی، آیة اللّه موسوی‏ اردبیلی و میر حسین موسوی به محضر ایشان رسیدند. یکی‏ یکی سلام می‏ کردند و امام همین طور که رو به قبله نشسته و مشغول تعقیبات بودند بدون اینکه صورتشان را برگردانند اندکی سرشان را پایین می‏ آوردند و جواب سلام را می‏ دادند....

آقای هاشمی خیال می ‏کرد امام در حال نماز است که فقط پاسخ سلام آنها را داده است، لذا گفتند: مثل اینکه آقا دارد نماز می‏ خواند. حال آنکه امام حتی مشغول نوافل نشده بودند و همانطور رو به قبله نشسته بودند. بعد بلند شدند و اذان و اقامه‏ نماز عشا را خواندند و بعد از نماز بود که برگشتند به طرف آقایان و احوالپرسی کردند. ایشان تا این حد مقید بودند که حتی در تعقیبات‏ نمازشان به این طرف و آن طرف‏ نگاه نکنند.

آقای غلامعلی رجایی

آن گونه که خود شاهد بوده ‏ام یا از نزدیکان امام شنیده ‏ام نکتهء مورد اتفاق همگان این است که امام‏ مستحبات نماز را کاملا بجای‏ می ‏آوردند مثلا در سجده مستحب است بینی انسان به خاک‏ گذاشته شود، لذا امام گاهی از دو مهر کوچک و گاهی از یک‏ مهر بزرگ برای رعایت این استحبات استفاده می‏ کردند.همچنین‏ پس از تشهد مستحب است گفته شود «فتقبل شفاعته و ارفع درجته» که امام در تمام نمازهایشان این استحبات را رعایت می‏ کردند.

آقای عیسی جعفری

تا جای که من سال‏ها در محضر امام بوده ‏ام می‏توانم بگویم‏ امام هیچوقت نماز غفیله‏شان را بین نماز مغرب و عشا را ترک‏ نکردند. آقا اخیرا این نماز و سایر نوافل را به صورت‏ نشسته می‏ خواندند.

آقای عیسی جعفری

من بارها شاهد بودم که امام پس از اینکه نماز واجبشان تمام‏ می‏ شد هر دو دست را به روی چشمانشان می ‏گذاشتند و آیت‏ الکرسی و آیات دیگری را که در این رابطه‏ وارد است می‏ خواندند.

آقای عیسی جعفری

امام زیارت معصومین علیهم السلام پس از هر نماز را ترک نمی‏ کردند ایشان معمولا پس از اینکه نمازشان تمام می‏ شد و تعقیبات و نوافل و اذکار و مستحبات را به جا می‏ آوردند برمی‏ خاستند و به معصومین(ع) سلام می‏ فرستادند.

حجت الاسلام و المسلمین ناصری

امام در سجده آخر نماز ذکری را خیلی آهسته می‏ خواندند که من‏ هرچه دقت می‏ کردم، نمی‏ شنیدم که چه ذکری را می‏ گویند تا اینکه یک روز که با امام از حرم حضرت امیر المؤمنین(ع) می‏ آمدیم در مسیر از ایشان پرسیدم: آقا در سجدهء آخر نمازتان‏ یک ذکری را آهسته می‏ گویید این ذکر چی هست؟ فرمودند: «اللهم ارزقنی التجافی عن دار الغرور و الانابه الی دار الخلود و الاستعداد للموت قبل حلول الفوت».

آقای غلامعلی رجایی

از یکی از اصحاب امام نقل می ‏کنند امام در آخرین سجده‏ نماز عصرشان همیشه ذکر یا کریم یا لطیف را می‏ گفته ‏اند ایشان‏ می ‏گفت: «این دو کلمه بقدری جامعیت دارند که انسان را از هر ذکر دیگری مستغنی می ‏کند،چون هرچه را که انسان از خدا طلب کند یا بواسطه کرم و یا لطف حضرت حق است که به او اعطا خواهد شد».

خانم فاطمه طباطبایی

امام واقعا هنگامی که نزدیک نماز می ‏شد سر از پا نمی‏ شناختند. به هرکس که در اتاق بود صراحتا می‏ گفتند بروید که وقت نماز است و همیشه در یان لحظات یک تبسمی پیدا می‏ کردند کا آدم احساس می‏ کرد انتظار لحظات شیرینی‏ را می‏ کشند.

آقای عیسی جعفری

امام هر روز از ساعت دوازده مقدمات نماز ظهر را شروع‏ می ‏کردند و ساعت یک و پنج دقیقه نماز و تعقیباتشان تمام‏ می‏ شد. بعد تشریف می ‏آوردند و ناهار می‏ خوردند.

خانم دکتر زهرا مصطفوی

من از سن چهار سالگی تا آلان به یاد دارم که صدای اذانی‏ نشنیده ‏ام که همراه با نماز امام نباشد چه صبح،چه ظهر و چه مغرب

خانم دکتر زهرا مصطفوی

یک چیز خیلی عادی برای ما نماز امام بود در اول وقت‏ ظهر، یعنی تا یاد دارم ایشان اول ظهر وضو می‏ گرفتند و به نماز می ‏ایستادند.

خانم دکتر زهرا مصطفوی

یک شب ساعت هفت بود که رفتم منزل امام. وقتی خلاصهء اخبار را شنیدم بعد با عجله گفتم بلند شوم نمازم را بخوانم.

وقتی نماز را خواندم و برگشتم خدمت امام، آقا گفتند من‏ احساس می‏ کنم مسئولم اگر به تو نگویم. من مطلبی را می‏ خواهم به تو بگویم فکر می ‏کنم دستشان را زدند روی‏ سینه‏شان گفتند اگر نگویم می‏ ترسم مسئول باشم. شما چرا اینقدر اهمال می‏ کنی به نمازت؟ گفتم:من بیرون بودم، دانشکده‏ علوم بودم. بعد از آنجا هم جای دیگری رفتم بعد از آنجا به منزل‏ آمده ‏ام. امام گفتند: نه برنامه ‏ات را جوری کن که نمازت اول‏ وقت باشد. می‏ دانی نماز ستون دین است و اگر نماز قبول نشود به هیچ عبادتی نگاه نمی ‏کنند. من گفتم خداوند وقت وسیع برای‏ ما قرار داده است. ما خودمان نباید ضیقش کنیم. من فکر می‏کردم اهمال به این است که ما گاهی بخوانیم، گاهی نخوانیم، نه اینکه به اصطلاح نماز در اول مغرب نباشد و ساعت هفت و نیم یا هشت باشد. ولی امام گفتند: نه خیر عدم اهمال و خفیف‏ نشمردن به این است که شما هر کجا هستید نماز اول وقتتان را بخوانید. آن وقت یک مثالی از یک فردی زدند که اسم او در خاطرم نیست. آقا می‏ گفتند یک کسی این‏طور بوده که در خیابان‏ اگر داشت می‏رفت و صدای اذان را می‏ شنید از ماشین پیاده‏ می‏ شد، کنار خیابان نمازش را می ‏خواند.

خانم فریده مصطفوی

امام از نظر تربیتی برای ما یک الگو بودند. وقتی کاری را به‏ ما می‏ گفتند «انجام ندهید» ما می‏ دیدیم ایشان در تمام مدت‏ عمرشان آن کار را نمی ‏کنند، قهرا ما هم انجام نمی ‏دادیم.

مثلا وقتی به ما می‏ گفتند: «اول وقت باید نماز بخوانید».

خودشان از نیم ساعت به ظهر وضو می‏ گرفتند و مشغول قرآن و بعد خواندن نماز می ‏شدند و ما هم داخل حیاط مشغول بازی‏ بودیم. آقا یک مرتبه هم نیامدند صدا کنند که: «دخترها! بایستید برای نماز.بیایید، من ایستاده ‏ام،پشت سر من یا خودتان نماز بخوانید» ایشان اول اذان،نماز می‏ خواندند ولی یک بار هم به ما نگفتند «الان دست از کارتان بردارید، موقع اذان است، دست از بازیتان بردارید و بایستید برای نماز». ولی می‏ گفتند: شما باید در طول این ساعت نماز بخوانید، وای به حال کسی که در طول‏ این ساعت نماز را نخواند،آن وقت اگر آن نماز را نمی‏ خواند، می ‏بایست از خانه بیرون برود.



نویسنده : تحریریه معرفت مدیران
منبع:پایگاه مجلات تخصصی نور




نوع مطلب : داستان ها و اشعار نماز، سخن بزرگان در مورد نماز، 
برچسب ها : نماز امام خمینی (ره)، خاطرات نماز امام، نماز اول وقت، سیره نماز امام خمینی، وبلاگ تخصصی نماز و نیایش،